Een hedendaagse choreografie die het vluchtige en de metamorfose verkent door middel van dans, muziek en performance. Vijf dansers en een acteur-muzikant zoeken samen naar een impuls die nooit zou wegvallen, een zweefmoment dat het einde zou ontwijken. Gedreven door een krachtig verlangen naar het moment, componeert Le Margherite, tussen omwegen en metamorfoses, een speelse en gevoelige ode aan het vergankelijke, waarin ondoelmatigheid wordt ingezet als verzet, als een manier om de eindigheid te omzeilen. Op het podium ontstaat dan een ruimte die ‘op het scherpst van de snede' ligt : tussen lichtheid en intensiteit schommelen hun gebaren en trajecten tussen de verleiding van een afgrond – die van ons gewelddadige nieuws en de consumptie van onze levens – en de noodzaak van een opschorting, opgevat als zowel verlangen als een nieuw begin. Net als het madeliefje waarvan we beetje bij beetje de bloemblaadjes afplukken, spelen zij met deze intensiteit van het toeval en bevestigen zij samen en tegenover ons een poëtica van zowel het toeval als de eeuwigheid. Verlangen, liefhebben, doen en beginnen worden dan de variaties van één en dezelfde beweging, de bevestiging van een vitale beweging die nog niet is uitgeschreven.