Beethovens Pianosonate nr. 10 en Haydns Symfonie nr. 100 (‘de militaire’) delen dezelfde toonaard: het heldere, groots en militair klinkende G groot. Haydn vernieuwde tijdens zijn jaren in Londen het klassieke orkestpalet door exotisch slagwerk toe te voegen - de ritmische dynamiek en mars-achtige thema's bleken een absolute voltreffer bij het publiek. Beethoven pikte de trend op en bootste de typische percussie en blazers van Haydns militaire stijl meesterlijk na op de piano via droge, staccato akkoorden en abrupte accenten. De nerveuze en extreem dynamische contrasten van Kraus’ Olympie Overture vormen een ideale partner voor Beethovens Pianosonate nr. 7: tragisch, met langzame theatrale delen en dezelfde plotse uitbarstingen.