David Crunelle, een in Brussel geboren kunstenaar, woont in Turku, Finland. Zijn werk omvat gemengde technieken, waarbij collage – die hij met acrylverf en epoxyhars samenstelt – centraal staat en een hoge technische veeleisendheid vertoont. Tot zijn recente solotentoonstellingen behoren Intarsia (2019), Ordalie (2021) en Hopelessness (2023). Hoewel hij weet dat kunst de wereld nog nooit heeft gered, zet David Crunelle zich er toch voor in. In een tijd waarin we blindelings in de leegte duiken, weet hij dat zijn schilderijen eerder grafstenen zijn dan parachutes. Zijn werken zijn een beleefd gebaar van wanhoop, een esthetische zoektocht die afstand heeft genomen van grootse verhandelingen en aanklachten, een zoektocht die niets met hoop te maken heeft. Wat een belachelijke hulpmiddelen zijn een schaar, lijm en een wirwar van papier. Wat een buitensporige Wat een belachelijke hulpmiddelen zijn een schaar, lijm en een wirwar van papier. Wat een buitensporige hoop is het om onze wereld in stukken te snijden, om de restanten ervan te herschikken tot complexe, betekenisvolle assemblages. Tussen strakke geometrie en symbolische toespelingen komt een herontdekte schoonheid naar voren. Want schoonheid hoort bij onze wereld, ook al zal ze niet de overhand krijgen.