Caliban Ramirez, geboren in Santiago de Chile en woonachtig in België, ontwikkelt een oeuvre dat het midden houdt tussen tekenen, graveren en schilderen, gevoed door meer dan vijfentwintig jaar onderzoek. Hij volgde een opleiding aan de RHOK (Etterbeek) en de Academie van Bosvoorde en bij schilders als Maio Wassenberg, Roger Somville en Paul Gobert, en heeft een beeldtaal ontwikkeld die doordrongen is van de mythologieën van het Zuiden en de realiteiten van het Noorden. Zijn beelden ontstaan uit overlappingen, als herinneringen die zich langzaam afzetten. Tegenwoordig tekent hij met koffiedik op muziekpartituren, waardoor een vrije, bijna klinkende schriftuur tevoorschijn komt. De beweging wordt ritme, de vlek wordt taal. Op papier dat hij zelf vervaardigt, improviseert hij linosneden vol dromerige figuren, tussen dieren, geesten en oude wezens. Het materiaal bewaart de herinnering, het beeld wekt die op. Zijn werk is een langzame verschijning: een wereld waarin beweging, spoor en herinnering op elkaar inspelen.