In “La force diagonale” staan verschillende mannen en vrouwen stil bij de vraag hoe ze kunnen omgaan met een keerpunt in hun leven en hoe ze daar mogelijk door kunnen worden getransformeerd. De film legt subtiele verbanden tussen deze persoonlijke verhalen om de impact van externe conflicten op individuen te benadrukken. Vervolgens richt de film zich op een centraal thema in het werk van de politieke filosofe Hannah Arendt: het menselijke vermogen om te beginnen, om iets nieuws in de wereld die we delen te introduceren. ‘La force diagonale’ tracht deze menselijke dimensie, die voortdurend wordt bedreigd en toch altijd onbedwingbaar is, tastbaar te maken. “La Force diagonale” ontvouwt zich in twee delen. Eerst zijn er vier portretten, die laten zien hoe het nastreven van kunst of gedachte deze individuen in staat heeft gesteld om trauma’s en maatschappelijk geweld te verwerken en het hoofd te bieden. Annik Leroy en Julie Morel plaatsen deze vier getuigenissen naast het werk van Hannah Arendt – haar denken, geïnspireerd door en verweven met haar eigen ervaringen, evenals theoretische teksten zoals brieven aan naaste vrienden. Samen vormen deze verschillende aspecten van dezelfde reis. Deze manier van denken als een actieve kracht wordt vervolgens uitgebeeld en belichaamd door danseres en performer Claire Vivianne Sobottke in een choreografie van beheerste intensiteit. Let op: de film is grotendeels in het Frans, met enkele delen in het Engels en Engelse ondertitels.