De draad is fragiel, maar hij houdt stand.
Het is via deze draad dat Juliette Vanwaterloo haar universum opent – een wereld waar kwetsbaarheid verandert in politieke kracht. Ze verankert haar gebaar in een dubbele noodzaak: de geweldpleging van onze wereld blootleggen én via de materie nieuwe verhalen uitvinden.
Op basis van actuele beelden, vaak afkomstig van sociale media, creëert ze tapijten en borduurwerken waarin woede draad wordt, en draad strijd. Handborduurwerk, kloskant, tufting en andere textieltechnieken — traditioneel geassocieerd met de huiselijke sfeer — worden bij Juliette Vanwaterloo een antwoord op uitwissing. Ze buigt het textiele gebaar om tot getuige van de breuklijnen van onze tijd, maar ook tot een instrument voor intersectionele strijd.
Elke steek markeert onze collectieve geschiedenis, elk oppervlak wordt de plek waar een tegenverhaal moet worden hersteld. Haar werken — van monumentale wandtapijten tot intiemere borduursels — verbinden de traagheid van het gebaar met de urgentie van het tijdsgewricht. In compromisloze composities archiveren ze, met poëzie en precisie, staatsgeweld, onderdrukking, onrecht en de onmacht van verouderde sociale en politieke structuren.
Tekst van Kyliana Hamour, geëngageerd kunsthandelaar
Na het behalen van een Diplôme National des Arts met specialisatie in textieltechnieken in 2019 aan de École d’Art et de Design d’Angers (FR), zette ze haar liefde voor vezelkunst verder met een master Tapisserie/Arts textiles aan de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten van Brussel, waar ze in 2021 afstudeerde en laureaat werd. Sindsdien ontving ze talrijke onderscheidingen: de Prijs van de Minister van Hoger Onderwijs van de Fédération Wallonie-Bruxelles tijdens de Prix Tremplin van BeCraft (2021), de Eerste Prijs van de Prix Artistique de la Ville de Tournai (2023), de Eerste Prijs van de ArtContest-wedstrijd (2023), en de BPS22-prijs tijdens de Prix Médiatine (2023). Die laatste leidde tot haar eerste solotentoonstelling, Tout Cramer, gecureerd door Dorothée Duvivier in het BPS22 (2024). Haar werk is bovendien te zien in talrijke groepstentoonstellingen in zowel Frankrijk als België.
